آشنایی با کابل کشی ساخت یافته

یک شبکه کامپیوتری ساده اغلب چیزی بیش از یک سوییچ با تعدادی کابل نیست که از سوییچ به کامپیوترهای درون شبکه وصل می‌شوند.

یک شبکه کامپیوتری ساده

یک شبکه کامپیوتری ساده

روی کاغذ چنین چیدمان شبکه‌ای کاملاً صحیح است اما اگر بخواهید شبکه‌ای را تنها با یک سوییچ و کابل‌هایی به هر سیستم ایجاد کنید، مشکلات جدی خواهید داشت.

خدمات پیاده‌سازی زیرساخت شبکه و یا به عبارتی خدمات پسیو شبکه کار پیچیده و بسیار سختی می‌باشد. در دنیای واقعی، با مشکلات فیزیکی مانند دیوارها و سقف سر‌و‌کار دارید. همچنین باید با موارد مزاحمی مانند افراد سر و کله بزنید. افراد شدیداً می‌توانند خود را برای خراب کردن شبکه‌های فیزیکی تطبیق دهند. آن‌ها سوییچ‌ها را در آورده، روی کابل‌ها قدم می‌زنند و کانکتورها را از کارت‌های شبکه بیرون می‌کشند، مگر این که روشی داشته باشید تا جلوی خراب‌کاری آن‌ها را بگیرید. با این که نوع ساده شده سوییچ-و-یک-سری-کابل برای شبکه‌ها در دنیای واقعی کار می‌کند اما مسلماً خود شبکه دچار مشکلات زیادی خواهد شد.

در اینجا ما وارد مبحث طراحی شبکه و نقشه شبکه نمی‌شویم و فقط قصد داریم با معرفی کابل‌کشی ساخت یافته شروع کنیم که مجموعه استانداردهای بسیار مهمی است که در تمام دنیا برای نصب کابل‌های شبکه، تلفن، تصویر و … به شکل ایمن و مناسب استفاده می‌شوند.

درک کابل‌کشی ساخت یافته

اگر می‌خواهید یک شبکه واقعی و استاندارد که به خوبی کار کند داشته باشید، باید درک درستی از استانداردهای آن که کابل‌کشی ساخت یافته (Structured Cabling) نام دارد نیز  داشته باشید. این استانداردها که توسط TIA/EIA تعریف می‌شوند (یعنی همان کسانی که چگونگی استفاده از RJ-45 در انتهای یک کابل UTP را مشخص کردند) استانداردهایی را با جزئیات بسیار برای کارشناسان کابل‌کشی با در نظر گرفتن تمامی جنبه‌های یک شبکه کابلی را فراهم آورده‌اند که از نوع و جنس کابل شروع و تا جزئیات محلی که کابل از دیوار  خارج می‌شود (ایستگاه کاری) ختم می‌گردد.

یک سیستم کابل‌کشی ساخت یافته صرفاً برای شبکه‌های کامپیوتری مفید به کار برده نمی‌شوند. به عنوان مثال کابل‌کشی ساختار یافته در شبکه‌‌های تلفنی و سیستم‌های ویدئو کنفرانس نیز کاربرد دارد.

ایده کابل‌کشی ساخت یافته ایجاد یک ساختار کابل‌کشی مطمئن و ایمن برای همه تجهیزاتی است که ممکن است به ارتباط داخلی نیاز داشته باشند. مسلماً این به همه شبکه‌های کامپیوتری قابل اعمال است اما می‌توان آن را به ویدئو و تلفن نیز بسط داد یعنی هر چیزی که به کابل‌کشی توان پایین نیاز داشته باشد.

باید سه مورد درباره کابل‌کشی ساختار یافته بدانید. اصول کابل‌کشی با تصویر، سوییچ‌ها، کابل‌ها و کامپیوتر‌ها شروع می‌شود. سپس اجزای شبکه را می‌بینید مانند چگونه کابل از دیوار عبور کرده و در کجا خاتمه می‌یابد. این بخش با جزئیاتی درباره اتصال در خارج شبکه به اتمام می‌رسد.

بسیاری از شبکه‌های امروزی دارای اجزای بیسیم نیز هستند. سوییچ‌ها، سرورها و رله‌های ایستگاه کاری (Workstation) برای شبکه‌ای سریع روی سیم تکیه دارند اما اجزای بیسیم مناسب کاربرانی است که دائماً در حال جابه جایی می باشند و یا برای دستگاه های پرتابل مثل تلفن هوشمند. در اینجا روی ساختار دارای سیم متمرکز می‌شویم.

اصول کابل کشی

گردش در دنیای سخت‌افزارهای ارتباطی با ساده‌ترین نوع شبکه شروع می‌شود: یک سوییچ، مقداری کابل UTP و چند کامپیوتر. به عبارت دیگر یک شبکه با توپولوژی استار فیزیکی خواهیم داشت.

هیچ قانون فیزیکی مانع از شما نمی‌شود که یک سوییچ را در وسط دفتر خود وصل کرده و کابل‌ها را روی کف اتاق به تمام کامپیوترهای شبکه خود وصل کنید. این روش کار می‌کند اما به خصوص هنگامی که در محیط‌های واقعی قرار بگیرید سریعاً دچار مشکل می‌شود. این مشکل بیشترین فشار را بر روی تکنسین‌های شبکه‌های کامپیوتری وارد می کند. چرا که آن ها می بایست دائماً در حال بر طرف کردن مشکلات ناشی از این نوع کابل کشی باشند. کابل‌های شبکه که در دسترس هستند و بر روی کف کشیده شده باشند منتظر کسی هستند تا به آن‌ها گیر کرده و شبکه را خراب کنند. به غیر از تصادفات احتمالی، جابه‌جا کردن و گام گذاشتن روی کابل در گذر زمان باعث شده کابل خراب شده یا کانکتورهای RJ-45 از انتهای کابل خارج شوند.

دوم، حضور دیگر تجهیزات الکتریکی نزدیک به کابل می‌تواند تداخل‌هایی ایجاد کند که باعث به هم ریختگی سیگنا‌ل‌های درون سیم می‌شود.

سوم، این نوع چیدمان توانایی شما برای اعمال تغییر در شبکه را محدود می‌کند. قبل از این که بتوانید چیزی را تغییر دهید، باید ابتدا ببینید هر کابل متصل به سوییچ به کدام کامپیوتر وصل است. این واقعاً یک کابوس است!

مسلماً باید یک روش بهتر برای نصب یک شبکه فیزیکی وجود داشته باشد. یک نصب استاندارد و اصولی، ایمنی بهتری فراهم آورده و مانع از خراب شدن شبکه توسط جاروبرقی‌ها، کارمندان سر به هوا، و تداخل الکتریکی می‌شود. این روش به سخت‌افزارهای بیشتری برای سازماندهی و حفاظت کابل نیاز دارد. در آخر، شبکه نصب شده جدید با اصول و استانداردهای کابل کشی ساخت یافته، انعطاف‌پذیری زیادی برای شما فراهم می‌کند و به شبکه شما اجازه بزرگ شدن با توجه به نیازها را داده و هر وقت لازم باشد به راحتی می‌توانید اجزای شبکه را ارتقا دهید.

ما در اینجا فقط تئوری‌ها را نمی‌گوییم. در دنیای واقعی کسانی که بیش از بقیه به استانداردهای بهبود یافته احتیاج دارند همان‌هایی هستند که شغل آن‌ها خدمات نصب کابل و کابل کشی است. در پاسخ به این نیاز، TIA/EIA استانداردهایی برای نصب کابل فراهم آورده است.

تخصص رایکانت

کابل‌کشی ساخت یافته نیازمند مهارت‌های سطح بالا است. هزاران مشکل منتظر پرسنل شبکه بدون تجربه هستند که فکر می‌کنند خودشان می‌توانند کار کابل‌کشی را انجام دهند. کشیدن کابل نیازمند تجهیزات گران‌قیمت، تعداد زیادی نیروی متخصص و توانایی واکنش سریع به مشکلات است. تکنسین‌های شبکه می‌توانند هزینه زیادی دست صاحب‌کاران خود بگذارند (لازم نیست به از دست دادن کار اشاره کنیم) زیرا فکر می‌کردند که خودشان می‌توانند کار کابل‌کشی را بدون دانش کافی انجام دهند.

اگر به یادگرفتن جزئیات بیشتر درباره کابل‌کشی ساختاریافته علاقه دارید، باید دوره‌های خاص برای آن را بگذرانید.

اجزای یک شبکه ساخت یافته

پیاده‌سازی موفق یک شبکه دارای کابل کشی ساخت یافته به سه جز اصلی نیاز دارد: یک اتاق ارتباطات، کابل‌کشی افقی و یک ناحیه کار. تمام کابل‌ها از کامپیوترهای منفرد به یک مکان مرکزی می‌روند که اتاق ارتباطات (Telecommunications Room) نام دارد. تجهیزاتی که در این اتاق قرار می‌گیرند مهم نیستند. مسئله مهم این است که همه کابل‌ها به این قسمت می‌رسند.

کابل کشی افقی ناحیه کاربری

کابل کشی افقی ناحیه کاربری

تمام کابل‌ها به صورت افقی (برای اغلب بخش‌ها) از اتاق ارتباطات به کامپیوترها می‌رسند. این کابل‌کشی با نام کابل‌کشی افقی (Horizontal Cabling) شناخته می‌شود. یک قطعه کوچک از کابل افقی یک ران (Run) نامیده می‌شود. در انتهای دیگر کابل (یعنی انتهای متفاوت از اتاق ارتباطات) ناحیه کاری (Work Area) قرار دارد. این ناحیه اغلب یک دفتر یا یک مکعب است که می‌تواند حاوی یک یا چند کامپیوتر و تلفن باشد.

هر کدام از این سه بخش یک شبکه استار ساده – اتاق ارتباطات، کابل‌کشی افقی و ناحیه‌ کاری – باید از یک سری استانداردها تبعیت کنند که برای اطمینان از این که سیستم کابل‌کشی مطمئن بوده و به راحتی مدیریت می‌شود. استانداردهای کابل‌‌کشی توسط TIA/EIA تعیین شده که به تکنسین‌ها اجازه داده تصمیمات حساس برای تجهیزات نصب شده در اتاق ارتباطات را بگیرند و بنابراین ابتدا به سراغ کابل‌کشی افقی رفته و سپس به اتاق ارتباطات بازمی‌گردیم. کار را با ناحیه کاربری به اتمام می‌رسانیم.

کابل‌کشی افقی

یک ران کابل‌کشی افقی کابلی است که تقریباً به صورت افقی از یک ناحیه کاری به اتاق ارتباطات وصل می‌شود. در اغلب شبکه‌های کامپیوتری این یک کابل CAT6 UTP است اما وقتی به کابل‌کشی ساختار یافته می‌رسید استانداردهای TIA/EIA تعدادی دیگر از جنبه‌های کابل مانند نوع سیم‌ها، تعداد جفت سیم‌ها و نرخ فایر را نیز مشخص می‌کنند.

یک قطعه کابل که از یک ناحیه کاری به یک اتاق ارتباطات وصل می‌شود، یک ران نامیده می‌شود.

هسته یک‌دست و هسته کلافی

همه کابل‌های UTP با دو نوع ارائه می‌شوند: هسته یک‌دست و هسته کلافی.

کابل یو تی پی با هسته یک دست و هسته کلافی

کابل یو تی پی با هسته یک دست و هسته کلافی

هسته یک دست (Solid Core) از یک سیم جامد  منفرد استفاده می‌کند. در هسته کلافی (Stranded Core)، هر سیم در حقیقت ترکیبی از سیم‌های نازک است. هرکدام از این انواع کابل دارای مزایا و مشکلات خود هستند. هسته یک‌دست یک رسانای بهتر بوده اما سفت بوده و اگر درست استفاده نشود می‌شکند. هسته کلافی به خوبی هسته‌های یک‌دست رسانا نیستند اما به خوبی و بدون شکستن کار می‌کنند.

استاندارد TIA/EIA مشخص کرده است که کابل‌کشی افقی باید با کابل هسته یک‌دست (Solid Core) باشد. به خاطر داشته باشید این کابلی است که وارد دیوار و سقف شده و از اثرات مخرب کفش‌ها و جاروبرقی‌ها در امان است. سقف و دیوار به شما اجازه داده تا از مزیت رسانش بهتر این کابل‌ها استفاده کنید بدون این که مجبور باشید نگران خرابی آن‌ها باشید. کابل‌های کلافی نیز دارای عملکرد مهمی در شبکه‌های دارای کابل ساخت یافته هستند اما قبل از این که به سراغ کابل UTP کلافی بروم باید چند بخش دیگر شبکه را توضیح بدهم.

تعداد جفت‌ها

کابل 25 زوج تلفن

کابل ۲۵ زوج تلفن

کابل کشی بر روی دیوارها و سقف یک کار زمان‌بر بوده و به مهارت زیادی نیاز دارد و کاری نیست که بخواهید آن را هر چند مدت تکرار کنید. به همین خاطر اغلب  نصاب‌های کابل و کارشناسان کابل کشی و پسیو توصیه می‌کنند از بالاترین امتیاز CAT که می‌توانید، استفاده کنید. سال‌ها قبل می‌گفتند که بهتر است از UTP دو جفتی استفاده کنید اما امروز می‌گوییم که باید حتما از چهارجفتی استفاده نمایید. UTP چهارجفتی آن‌قدر معمول است که دیگر عملا پیدا کردن UTP دوجفتی کار سختی است.

برخلاف استانداردهای CAT استاندارد TIA/EIA، کابل‌های CAT 5e و بعد از آن را به عنوان کابل‌های تنها چهارجفتی تعریف کرده است.

کابل‌های UTP دسته‌ای بزرگ‌تر را در سیستم‌های تلفنی و کابل‌های تلفن شامل می‌شوند، این کابل‌ها ۲۵ یا حتی ۱۰۰ جفت سیم را در خود نگه می‌دارند.

انتخاب کابل‌کشی افقی‌

در دنیای واقعی پرسنل شبکه تنها UTPهای CAT 5e یا CAT 6 را نصب می‌کنند با این که CAT 6a نیز شروع به نشان دادن خود کرده است (با پذیرفته شدن ۱۰GBaseT). نصب کابل‌های درجه بالاتر به عنوان یک آینده‌نگری برای زمانی که ممکن است به کابل پیشرفته‌تری نیاز باشد انجام ‌می‌شود. مواظب باشید بسیاری از نصب کننده‌های شبکه از این حقیقت استفاده می‌کنند که یک CAT سطح پایین‌تر به خوبی روی اغلب شبکه‌ها کار کرده و ترجیح می‌دهند از کابل‌هایی با درجه پایین‌تر استفاده کنند.

اتاق ارتباطات

اتاق ارتباطات یا به عبارتی اتاق سرور (Server Room) قلب یک استار ساده است. این اتاق که از نظر فنی فریم توزیع میانی یا IDF (Intermediate Distribution Frame) نامیده می‌شود. جایی است که همه ران‌های افقی از تمام ناحیه‌های کاری به یک‌دیگر می‌رسند. تمرکز این‌ها در یک مکان باعث شده اتاق ارتباطات به صورت بالقوه به هم ریخته‌ترین قسمت یک شبکه استار ساده باشد. حتی اگر کار سازماندهی کابل‌ها را از همان زمان نصب به خوبی انجام دهید، شبکه‌ها با گذشت زمان تغییر می‌کنند افراد کامپیوتر‌ها را جابه‌جا کرده، ناحیه‌های کاری جدید اضافه شده، توپولوژی‌های شبکه اضافه یا بهبود پیدا می‌کنند و موارد دیگر. خیلی زود این به هم ریختگی کابل‌ها می‌توانند به یک کابوس تبدیل شوند.

خوشبختانه استانداردهای کابل‌کشی ساخت یافته TIA/EIA استفاده از اجزای ویژه در اتاق ارتباطات را تعریف کرده که کار سازماندهی را آسان می‌کنند. در حقیقت می‌توان گفت انتخاب‌ها بیش از حد زیاد هستند. برای ساده نگه داشتن، سعی می‌کنیم به سراغ معمول‌ترین چیدمان اتاق ارتباطات رفته و نگاهی سریع به انتخاب‌های پرکاربرد دیگر بیندازیم.

محفظه تجهیزات‌ یا رَک

رک ایستاده محفظه تجهیزات ایستاده

رک ایستاده محفظه تجهیزات

جز اصلی هر اتاق ارتباطی یک یا چند رَک (کابین تجهیزات) است. یک محفظه تجهیزات یک مکان ایمن و پایدار برای اجزای سخت‌افزاری مختلف فراهم می‌آورد. تمام رَک‌ها دارای پهنای ۱۹ اینچی هستند اما از نظر ارتفاع دارای مدل‌های تا۳ فوتی هستند که به دیوار وصل می‌شوند و بعضی دیگر نیز روی زمین قرار می‌گیرند.

می‌توانید تقریبا هر جز سخت‌افزاری شبکه را درون یک رَک قرار دهید. تمام سازندگان سوییچ‌های قابل سوار کردن در رَک یا به اصطلاح رکمونت را می‌سازند که تنها با چند پیچ درون رَک جا می‌شوند. این سوییچ‌‌ها با انواع مختلفی از پورت‌‌ها و قابلیت‌ها موجود هستند. حتی سرورهای قابل سوار شدن در رَک وجود دارند که صفحه کلیدهای آن‌ها از درون محفظه به بیرون سر می‌خورد. به علاوه منابع تغذیه‌ اضطراری (UPS) قابل سوار شدن در رَک نیز وجود دارد که به تجهیزات شبکه شما برق رسانی می‌کنند.

تمام تجهیزات مخصوص رکمونتی از یک واحد اندازه‌گیری ساده با نام واحد (U) (Unit) استفاده می‌کنند. یک U برابر با ۱.۷۵ اینچ (۴.۴۴۵ سانتی‌متر) است. وسیله‌ای که در یک فضای ۱.۷۵ اینچی جا شود به صورت ۱U خوانده می‌شود؛ یک وسیله برای یک فضای ۳.۵ اینچی به صورت ۲U و یک وسیله برای فضای ۷ اینچی یک ۴U خوانده می‌شوند. اغلب تجهیزات برای رَک ۱U، ۲U، یا ۴U هستند.

یو پی اس 4 یونیت رکمونتی

یو پی اس ۴ یونیت رکمونتی

وقتی برای یک سیستم رَک برنامه‌ریزی می‌کنید، نکته اصلی تعیین نوع تجهیزات مخصوص رکمونتی است که می‌خواهید داشته باشید و سپس محفظه یا محفظه‌های لازم را تهیه می‌کنید. برای مثال اگر رَک شما تنها دارای پچ پنل‌ها، سوییچ‌ها و روتر باشد می‌توانید از یک رَک دوپستی (Two-post) استفاده کنید. قطعات کوچک بوده و به راحتی پشتیبانی می‌شوند.

در آخر، باید مطمئن شوید که اتاق ارتباطات را ایمن نگه می‌دارید. امنیت رَک برای حفظ تجهیزات با ارزش بسیار اهمیت دارد.

پچ پنل‌ها و کابل‌ها

پچ پنل 48 پورت یو تی پی

پچ پنل ۴۸ پورت یو تی پی

پچ پنل‌ها و کابل‌ها در حالت ایده آل، وقتی از کابل‌کشی افقی استفاده می‌کنید هیچ وقت آن را جابه‌جا نخواهید کرد. همان‌طور که می‌دانید کابل‌کشی UTP افقی دارای هسته یک‌دست است که باعث شکننده شدن آن می‌شود. این کابل‌ها می‌توانند تغییر چیدمان‌هایی را تحمل کنند اما اگر یک سری کابل با هسته یک‌دست  را به صورت مستقیم به سوییچ‌ها وصل کنید، هر بار که لازم باشد کابلی را به پورت متفاوتی روی سوییچ انتقال دهید یا خود سوییچ را جابه‌جا کنید، باید کابل‌ها را با زور جابجا کنید. خیلی زود این کار باعث شکسته شدن هسته درون کابل‌ها می‌شود.

خوشبختانه می‌توانید به آسانی و با استفاده از یک پنل وصله‌ای (Patch Panel) این مشکل را حل کنید. این پنل یک جعبه با ردیفی از پورت‌های مادگی در جلو و اتصال‌های دائمی در عقب است که کابل‌های افقی به آن وصل می‌شوند.

دستگاه پانچ سیم شبکه و تلفن

دستگاه پانچ سیم شبکه و تلفن

معمول‌ترین نوع پچ پنل امروزی از یک نوع خاص کانکتور با نام بلاک ۱۱۰  یا بعضی وقت‌‌‌ها بلاک پانچی ۱۱۰ (Punchdown Block) نامیده می‌شود. کابل‌های UTP با استفاده از یک ابزار پانچ به بلاک ۱۱۰ وصل می‌شوند.

بلاک پانچی دارای شیارهای کوچک فلزی برای سیم‌های منفرد است. ابزار پانچ نیز دارای یک انتهای خاص است که سیم را به درون شیار فشار می‌دهد. فلز درون شیار نیز روکش را به مقدار کافی برش داده تا تماس ایجاد شود.

مطمئن شوید که سیم‌ها را با توجه به استاندارد یکسانی (TIA/EIA 568A یا TIA/EIA 568B) روی هردو انتهای کابل قرار داده‌اید. اگر این کار را انجام ندهید، ممکن است سیم‌های ارسال و دریافت اشتباه شوند (که به عنوان TX/RX معکوس شناخته می‌شود) و یک کابل کراس‌آور ایجاد کنید.

قبلاً بلاک پانچ ۶۶ که در بسیاری از نصب‌های تلفن سنتی پیدا می‌شود روی بعضی از شبکه ‌های کامپیوتری دیده می‌شود. بلاک ۱۱۰ کراس‌تاک (Crosstalk) کمتری داشته و بنابرین نصب‌های شبکه پرسرعت‌تر از آن برای هردو سرویس تلفن و LAN استفاده می‌کنند. هنوز هم ممکن است بعضی از پچ پنل‌ها بلاک ۶۶ را در اتاق‌های ارتباطات ببینید که از پنل‌های وصله بلاک ۱۱۰ جدا هستند.

پچ پنل با برچسب شماره گذاری

پچ پنل با برچسب شماره گذاری

پچ پنل‌ها نه تنها مانع از جابه‌جا شدن کابل‌های افقی شده بلکه اولین خط دفاع شما در سازماندهی کابل‌ها نیز هستند. تمام پچ پنل‌ها دارای فضایی در جلو برای برچسب بوده و این برچسب‌ها بهترین دوست تکنسین‌های شبکه هستند. کافی ‌است یک برچسب روی پنل جلو زده تا هر کابل را مشخص کنید تا دیگر هیچ وقت احساس غربت نخواهید کرد. اگر بخواهید خیلی عالی کار کنید می‌توانید از قرار داد نام‌گذاری TIA/EIA یعنی TIA/EIA 606 استفاده کنید اما تعداد زیادی از تکنسین‌های شبکه کدهای داخلی خود استفاده می‌کنند.

پچ پنل‌ها در انواع مختلف پیکربندی‌ها، موجود هستند که شامل انواع پورت‌ها و تعداد پورت‌ها می‌باشد. می‌توانید پورت‌های UTP، STP یا فیبر نوری یا ترکیبی از چند نوع مختلف روی یک پنل داشته باشید. پنل‌ها با ۸، ۱۲، ۲۴، ۴۸ یا حتی تعداد بیشتر پورت موجود هستند.

سطح CAT روی پچ پنل

سطح CAT روی پچ پنل

پچ پنل‌های UTP همانند کابل‌های UTP با درجه‌های CAT ارائه شده‌اند که باید همیشه آن را چک کنید. بنابراین یک کابل خوب CAT 6 می‌تواند از فرکانس ۲۵۰ مگاهرتزی استفاده کند و کراس‌تاک و تداخل شبکه‌ای کمتری دارد. یک پچ پنل با درجه بالاتر ، از استانداردهای اولیه و پایین‌تر نیز پشتیبانی می‌کند و بنابراین می‌توانید یک پنل CAT 6 یا حتی CAT 6a را با کابل‌های CAT 5e به کار ببرید. اغلب شرکت‌های سازنده درجه سطح CAT را روی پچ پنل نشان می‌دهند.

وقتی پنل را وصل کردید، باید پورت‌ها را به کابل‌های وصله‌ای (Patch Cable or Patch Cord) وصل کنید. پچ کوردها، کابل‌های UTP کوتاه و صافی هستند (معمولا ۲ تا ۵ فوت). کابل‌های وصله‌ای یا پچ کوردها از کابل یک‌دست استفاده نمی‌کنند و بنابراین می‌توانند جابه‌جایی بیشتری را اداره کنند. حتی با این که می‌توانید پچ کوردها را خود ایجاد کنید، اغلب  از کابل‌های آماده استفاده می‌شود. خرید پچ کوردها به شما اجازه داده تا از کابل‌هایی با رنگ‌های مختلف استفاده کرده تا سازماندهی آسان‌تر شود (زرد برای حسابداری، آبی برای فروش و هر چیدمانی که مناسب کار شما است). اغلب پچ کوردها از پیش آماده دارای کانکتورهای تقویت شده‌ای هستند که برای اداره چند بار قرار دادن و برداشتن طراحی شده‌اند.

پچ کورد یا کابل وصله

پچ کورد یا کابل وصله

لازم نیست یک اتاق ارتباطات مخصوص محیط کامپیوتری باشد. می‌توانید از کابینت‌هایی مخصوص با محفظه‌های تجهیزات درونی آن‌ها استفاده کنید که روی زمین یا دیوار قرار دارند یا می‌توانید از یک اتاق انبار استفاده کنید به شرطی که بتوانید تجهیزات را از دیگر موارد ذخیره شده در آن مکان حفاظت کنید. خوشبختانه به دلیل نیاز زیاد به اتاق‌های ارتباطات بسیاری از دفاتر دارای اتاق‌های ارتباطات آماده هستند که در دفاتر کوچک‌تر بسیاری از آن‌ها همانند یک کمد کوچک هستند.

 

ناحیه کاری

از نقطه نظر یک کابل، ناحیه کاری چیزی بیش از یک پریز روی دیوار نیست که به عنوان نقطه انتهایی برای کابل‌های افقی شبکه عمل می‌کند؛ یک نقطه راحت برای وصل کردن کامپیوتر یا تلفن. (در عمل عبارت ناحیه کاری شامل دفت یا پارتیشن‌ها نیز می‌شود.) خود پریز روی دیوار است که شامل یک یا دو جک مادگی که کابل به آن وارد می‌شود، یک براکت برای سوار شدن و یک صفحه رویی می‌باشد. کامپیوتر را با یک پچ کورد به پریز وصل می‌کنید.

پریز شبکه و تلفن

پریز شبکه و تلفن

جک‌های مادگی RJ-45 در این پریز‌های دیوار نیز دارای درجه‌های CAT هستند. باید جک‌های درجه CAT مناسبی برای پریزهای دیوار بگیرید که با درجه کابل‌های شبکه شما منطبق هستند. در حقیقت، بسیاری از شرکت‌های سازنده کانکتور از کانکتورهای یکسانی در پریزها با پچ پنل استفاده می‌کنند. این پریزهای ماژولی نصب را به مراتب آسان‌تر می‌کنند. مطمئن شوید که روی پریز برچسب زده تا وظیفه هر کانکتور را نشان دهید. یک پریز خوب دارای برچسب‌هایی است که مکان آن در پچ پنل را نیز مشخص کند. مستندسازی صحیح پریزها باعث صرفه‌جویی زیادی در کارهای بعدی شما می‌شود.

آخرین مرحله، وصل کردن کامپیوتر به پریز است. در این‌جا نیز اغلب از یک پچ کورد استفاده می‌شود. شبکه‌‌های ۱۰/۱۰۰/۱۰۰BaseT دارای یک محدودیت ۱۰۰ متری بین هاب یا سوییچ و یک گره هستند. با این حال مشخصات TIA/EIA 568 اجازه کابل‌های UTP با ۹۰ متر طول را می‌دهد. این ۱۰ متر گم شده کجاست؟ نکته: پچ کوردها فاصله‌ اضافی بیشتری بین سوییچ کامپیوتر اضافه کرده و بنابراین TIA/EIA طول کابل‌های افقی را کاهش داده است.

ناحیه کاری می‌تواند ساده‌ترین بخش یک سیستم کابل‌کشی ساخت یافته باشد اما در عین حال منبع اغلب مشکلات شبکه نیز می‌باشد. وقتی یک کاربر نتواند به شبکه دسترسی پیدا کند و به یک کابل خراب مشکوک هستید، اولین جایی که باید چک شود، ناحیه کاری است.

ساختار فراتر از استار

 تا این‌جا موضعیت و مشخصات کابل را در یک کابل‌کشی ساخت یافته روی یک طبقه ساختمان و با توپولوژی استار دیدید. اکنون مفهوم را به کل ساختمان بسط داده و عبارت‌هایی را یاد می‌گیریم که توسط تکنسین‌ها استفاده می‌شوند.

کابل‌کشی ساخت یافته به بیش از یک ساختمان نیز قابل اعمال بوده و حتی روش‌هایی برای وصل کردن چند ساختمان به یک‌دیگر نیز وجود دارد.

به ندرت می‌توانید یک ساختمان امروزی را پیدا کنید که هم به اینترنت و هم به تلفن وصل نباشد. در بسیاری موارد، این یک اتصال منفرد است اما برای اکنون آن‌ها را به عنوان اتصال‌هایی جداگانه در نظر می‌گیریم.

یک شبکه در اندازه ساختمان شامل یک ستون فقرات (BackBone) سرعت بالا است که به صورت عمودی روی ساختمان قرار داده شده و سوییچ‌هایی چند سرعته را روی هر طبقه را به یکدیگر وصل می‌کند و به هر کامپیوتر روی طبقه سرویس می‌دهد. یک ستون فقرات کابل تلفن که اجازه توزیع تماس‌های تلفنی به هر تلفن را در کنار کابل‌کشی شبکه می‌دهد.

با این که نصب‌های تلفن متغیر هستند، اغلب شرکت‌هایی که خواهید دید از یک یا تعداد بیشتری کابل UTP با ۲۵ جفت استفاده می‌کنند که به بلاک ۶۶ در اتاق ارتباطات  هر طبقه وصل می‌شود.

دیمارک

اتصال‌های خارج از مجموعه – چه تلفنی و چه شبکه – در مکانی به یک ساختمان وارد می‌شوند که یک دیمارک (Demarc) نام دارد که مخفف Demarcation Point نقطه مرزی است. عبارت دیمارک نشان دادن مکان فیزیکی اتصال و علامت گذاری خط تقسیم کننده مسئولیت عملکرد شبکه است. شما وظیفه عملکرد داخلی را دارید؛ شخص یا شرکتی نیز سرویسی را به شما می‌دهد که باید از اتصال و عملکرد آن در خارج دیمارک پشتیبانی کند.

در واقع دیمارک محلی است که سرویس دهنده سرویس را هرچه که باشد چه شبکه و چه تلفن ، در آن جا به شما تحویل می دهد و از آنجا وظیفه شماست که سرویس را به داخل ساختمان و مجموعه خود هدایت کنید. مسئولیت پشتیبانی سرویس تا دیمارک بر عهده سرویس دهنده است و در داخل مجموعه این وظیفه بر عهده تکنسینی است که برای شما کار می‌کند.

دیمارک

دیمارک

در یک خانه، مودم DSL یا کابلی فراهم آمده توسط ISP شما یک واحد اینترفیس  شبکه (Network Interface Unit) یا NIU است که به عنوان یک دیمارک بین شبکه خانگی و ISP شما عمل کرده و اغلب خانه‌ها دارای یک جعبه اینترفیس شبکه هستند که اتصال برای تلفن را فراهم می‌آورد.

عبارت‌های استفاده شده برای توصیف دستگاه‌هایی که اغلب نقطه جداسازی را در یک خانه یا محل کار مشخص می‌کنند در حال فراموش شدن هستند. شرکت‌های سازنده و تکنسین‌ها آن‌ها را واحد‌های اینترفیس شبکه، جعبه‌‌های اینترفیس شبکه (Network Interface Box) یا دستگاه‌های اینترفیس شبکه (Network Interface Device) می‌نامند. (بعضی تکنسین‌ها آن‌ها را دیمارک می‌نامند.) با استفاده از نام یا مخفف – NIU، NIB یا NID – تکنسین‌ها به چیز یکسانی اشاره می‌کنند یعنی جعبه‌ای که نقطه‌ای را مشخص می‌کند که مسئولیت شما شروع می‌شود.

در یک محیط اداری، دیمارک معمولا پیچیده‌تر بوده زیرا یک ساختمان اداری معمولاً باید تعداد به مراتب بیشتری تلفن و کامپیوتر را اداره کند.

بهترین روش برای فکر کردن درباره یک دیمارک، استفاده از وضعیت مسئولیت است. اگر چیزی درون دیمارک دچار مشکل شود، این مشکل شما است؛ اما اگر در بیرون آن مشکلی ظاهر شود، مشکل شرکت تلفن و یا ISP خواهد بود.

یک چالش برای شرکت‌هایی که سرویس‌های تلفن فراهم می‌آورند، عیب‌یابی خطاهای درون سیستم است. اغلب NIUهای امروزی این توانایی را دارند که به ISP یا شرکت مخابراتی اجازه دهند تا مشخص کند آیا مشتری از NIU جدا شده است یا خیر. این NIUهای ویژه (و بسیار معمول) با نام جک‌های هوشمند (Smart Jacks) شناخته می‌شوند. جک‌های هوشمند دارای قابلیت بسیار مفید آماده کردن یک لوپ‌بک (Loopback) راه دور هستند – که وقتی شما در یک انتهای اتصال هستید و اتصال دیگر در فاصله دوری قرار دارد برای آزمایش‌های لوپ‌بک بسیار مهم می‌شود.

اتصال‌های درون دیمارک

اتصال مقابل عمودی شبکه

اتصال مقابل عمودی شبکه

بعد از دیمارک، کابل‌های شبکه و تلفن به نوعی در یک جعبه برای مشتری وصل شده که به عنوان ابزار توزیع اصلی ساختمان عمل می‌کند. این جعبه یک CPE (Customer Premises Equipment)  نامیده می‌شود. هر کابلی که از NIU به هر CPE توسط مشتری می‌رسد یک بسط دیمارک (Demarc Extension) نام دارد. برای تلفن‌ها این کابل‌ها ممکن است به CPE خاصی با نام یک مولتی‌پلکسر (Multiplexer) و در شبکه‌های LAN تقریبا همیشه به یک سوییچ قدرتمند وصل می‌شوند. این سوییچ‌ معمولا به یک پچ پنل وصل شده است. این پنل نیز به همه اتاق‌های ارتباطات درون ساختمان وصل است. این پچ پنل اصلی یک اتصال مقابل عمودی (Vertical Cross Connect) نام دارد.

-سیستم تلفن نیز از اتصال‌های متقابل عمودی استفاده می‌کند. شکل زیر یک اتصال متقابل عمودی برای یک سیستم تلفن را نشان می‌دهد. دقت کنید که تعداد زیاد کابل‌ها UTP با ۲۵ جفت از این جعبه‌ خارج شده است. هر کابل ۲۵ جفتی یک اتاق ارتباطات یکی از طبقات ساختمان وصل است.

اتصال مقابل عمودی تلفن

اتصال مقابل عمودی تلفن

ترکیب دیمارک، اتصال‌های متقابل تلفن، و اتصال‌های متقابل LAN به مکانی درون ساختمان نیاز دارند تا در آن زندگی کنند. اتاقی که همه این تجهیزات را درون خود نگه می‌دارد یک فریم توزیع اصلی (Main Distribution Frame) یا MDF نام دارد تا آن را با اتاق‌های IDF (یعنی اتاق‌های ارتباطات) اشتباه نگیرید.

این که هر ساختمان باید دارای یک دیمارک، یک MDF و چند IDF باشد تنها یک ایده‌آل است. هر کابل کشی ساخت یافته‌ای منحصر به فرد بوده و باید با قیدهای فیزیکی ساختمان مورد نظر منطبق باشد. یک ساختمان ممکن است به چند مشتری خدمات بدهد و بنابراین NIU برای سرویس دادن به هر مشتری نیاز داشته باشد. یک ساختمان کوچک‌تر شاید یک دیمارک، MDF و IDF را در یک اتاق ترکیب کند. بنابراین باید همیشه ساختمان واقعی و نیازهای مشتریان را در نظر گرفت زیرا تعیین کننده طراحی یک سیستم کابل‌کشی ساخت یافته هستند.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *